احاديث معصومين (ع)
سلام قبل از گفتار
امام حسين (عليه‏ السلام) در جواب كسى كه ابتدا احوالپرسى كرد، فرمودند: اَلسَّلامُ قَبْلَ الْكَلامِ عافاكَ اللّه‏ُ، ثُمَّ قالَ عليه‏ السلام : لاتَأْذَنُوا لِأَحَدٍ حَتّى يُسَلِّمَ؛ سلام قبل از گفتار است، خدا به تو عافيت دهد، سپس فرمود: اجازه ندهيد به‏كسى (سخن‏بگويد) تا اينكه سلام‏كند. [تحف العقول، 175.]
وضعیت سایت
بازدیدکنندگان : 1869095
آمار بازدیدکنندگان
2127امروزmod_vvisit_counter
2560دیروزmod_vvisit_counter
10705این هفتهmod_vvisit_counter
12387هفته گذشتهmod_vvisit_counter
46117این ماهmod_vvisit_counter
76754ماه گذشتهmod_vvisit_counter
4368625کل بازدیدهاmod_vvisit_counter

بازدیدکنندگان: 83 مهمان حاضر
IP شما: 54.80.198.173
 , 
امروز: 31 خرداد 1397
صفحه اصلی اعراب القرآن كتابشناسي اعراب القرآن إعراب القرآن الكريم

جدیدترین مطالب

إعراب القرآن الكريم

میانگین امتیار کاربران: / 0
ضعیفعالی 

إعراب القرآن الكريم، تأليف احمد عبيد الدعّاس، احمد محمد حميدان و اسماعيل محمود القاسم، به زبان عربى است. در اين کتاب كليه آيات قرآن كريم به لحاظ نحوى مورد مطالعه قرار گرفته است.

ساختار

کتاب در سه جلد ارائه شده است كه به ترتيب در جلد اول اعراب قرآن كريم از سوره فاتحه تا سوره توبه، در جلد دوم از سوره يونس تا عنكبوت و در جلد سوم باقى سوره‌هاى قرآن كريم از سوره روم تا آخر قرآن بيان شده است. شيوه نويسنده بدين‌گونه است كه نص چند آيه از قرآن كريم را ذكر مى‌كند و سپس به بررسى اعراب آنها مى‌پردازد.

گزارش محتوا

نويسندگان کتاب سعى داشته‌اند كه شيوه‌اى را به كار برند كه خواننده در كمترين زمان بتواند اطلاعات مورد نيازش را به دست آورد؛ لذا در مقدمه کتاب مى‌خوانيم: كتب فراوانى پيرامون اعراب قرآن كريم نگارش شده و در آن‌ها بسيارى از وجوه تفسير و بلاغت و لغتى كه خواننده امروز به تمامى آنها نيازمند نيست ذكر شده است؛ بدين‌جهت تصميم به تأليف اين کتاب گرفتيم، تا در آن اعراب به‌گونه مختصر بيان شود و شيوه ما در اختصار به اين صورت است كه:

 

به‌جاى به كار بردن لفظ «الفعل الماضى» يا «الفعل المضارع» يا... از لفظ «ماضٍ» يا «مضارع» يا... بدون واژه «فعل» استفاده كرده‌ايم.

به جهت اعتماد به معلومات اوليه خواننده، غالباً حركت اعراب و بناء را حذف كرده‌ايم.

گاه كلمه «جار و مجرور» را حذف كرده و به لفظ «مُتَعَلِّقانِ» يا به عبارت «جار و مجرور، خبر يا صفت يا حال است» [به‌جاى اينكه بگوييم فلان چيز جار و مجرور و متعلق به خبر محذوف است] بسنده كرده‌ايم.

گاه اسم اشاره و اسم موصول را نام نبرده و به ذكر اعراب محلى آن دو اكتفا كرده‌ايم.

در مواردى كه به واو عطف و جمله معطوف يا واو استيناف و جمله مستأنفه برخورد كرده‌ايم، به‌جاى آنكه بگوييم: «واو، عاطفه و جمله، معطوفه يا واو، استيناف و جمله، مستأنفه است»، گفته‌ايم: «جمله، معطوفه يا مستأنفه است».

گاه اعراب ضمائر متصله را به جهت وضوحش ذكر نمى‌كنيم و.[۱]

وضعيت کتاب

فهرست مطالب هريك از جلدهاى کتاب در انتهاى آن آمده است. کتاب، فاقد پاورقى است.

 

 

پانويس

برگرفته از مقدمه کتاب، ص 5 و 6

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.